آيا مي توانيد ذهنتان را از پرسه زدن باز داريد
و آن را به يگانگي ابتدايي - با هستي - باز گردانيد؟
آيا مي توانيد بدنتان را همانند نوزادان دوباره نرم و انعطاف پذير كنيد؟
آيا مي توانيد ديد دروني تان را پاك كنيد
تا چيزي جز نور نبينيد؟
آيا مي توانيد ديگران را دوست بداريد
و آن ها را بدون تحميل خواسته هاي خود راهنمايي كنيد؟
آيا مي توانيد در برخورد با مسائل مهم و حياتي زندگي هيچ دخالتي نكنيد
و اجازه دهيد آن چه بايد، رخ بدهد؟
آيا مي توانيد از ذهن خود دست بكشيد
و بدون دخالت ذهن درك كنيد؟
داشتن بدون احساس مالكيت،
عمل كردن بدون انتظار داشتن
و راهنمايي كردن بدون سعي در حكم راندن
فضايل عالي محسوب مي شوند.
Can you coax your mind from its wandering
and keep to the original oneness
Can you let your body become
supple as a newborn child's
Can you cleanse your inner vision
until you see nothing but the light
Can you love people and lead them
without imposing your will
Can you deal with the most vital matters
by letting events take their course
Can you step back from you own mind
and thus understand all things
Giving birth and nourishing
having without possessing
acting with no expectations
leading and not trying to control
this is the supreme virtue
متن چيني
